Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Το κλειδί Ι (01 Απρίλη 08)

Το κλειδί ψάχνω,
δεν βρίσκω

Στου μυαλού τις θέσεις,
ψάχνω

Άφαντο και σκόρπιες φαντασίες,
γεμάτο

Ήρθε τώρα δα, πάρκαρε
πιο πίσω,
ήρθε τώρα δα η Μαίρη,
με το πράσινο κλειδί
στο χέρι

Το κλειδί ΙΙ (08 Δεκεμβρίου 08)

Ήταν το κλειδί της στάρλετ μια φορά,
ήταν το κλειδί της στάρλετ που φορούσε
χρυσό μενταγιόν με πέταλο για
καλή μας τύχη,

χάθηκε απόψε μες της μαρίνας τα μέρη,

χάθηκε και άντε τώρα την Μαίρη,
ποιος θα συνεφέρει!

Η προφητεία των αφεντικών

Μέσα από τα μάτια των χρηστών,
μέσα από τα μάτια των χρηστών,
η γνώση του εγώ γεννιέται

 Μέσα από τα μάτια των χρηστών,
 μαθαίνεις το εγώ σου

 Είναι άραγε σωστή ή μια πλάνη τους ακόμα;

 Πύργος και χαμόσπιτα και προκοπή ή μίσος;

Αναζητάς για να σε βρεις,
Αναζητάς χωρίς να δεις,
Αναζητάς αλήθεια;

 Θυμώνεις και αγκομαχάς,
 δεν θέλεις να πιστέψεις,

 Μα αράδες δεν έχεις και πολλές και χρόνο για προφήτες

 Εκεί που μετράς είναι η σκιά ή το μέγεθος το ίδιο;
 Προφήτης ή αφεντικό βάλε το λογισμό σου.

Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

το καράβι και ο βασιλιάς Κογκ

Σαν θάλασσα ο κόσμος είναι όντως,
ο φόβος του θανάτου είναι μακρυά
όταν χαμένος μες στο αμπάρι είσαι.
Την δόξα που πεθύμησες πότε δεν θα 'βρεις,
τα λιμάνια που σε περίμεναν θα κλείσουν
σιγά σιγά τα φώτα.

Σαν θάλασσα ο κόσμος όντως,
ψάχνεις πορεία, σπασμένη πυξίδα
οι ναύτες το 'σκασαν και οι
ποντικοί δεν σε ενοχλούν πια,
είναι οι μόνοι ευγενικοί επιβάτες.
Τι και αν φυσά, τα πανιά
είναι σκισμένα.

Σαν θάλασσα ο κόσμος όντως,
αν είναι θάνατος ας είναι αλμυρός
ο καπετάνιος έχασε σε μια παρτίδα ζάρια,
σάπισε το σκαρί κ έδυσε ο ήλιος,
τώρα που είναι σκοτεινά ψάχνεις
για το τσιγάρο.
Σςςςςς, μη μιλάς.
ρούφα μια τζούρα,
βάλτου φωτιά και κάψτο

Ηλεία

Ηλεία γη και Πελοπόννησος,
νησί πατρογονικό, εστία των Ελλήνων

οι φλόγες ρήμαξαν εσένα και των νεοελλήνων
η στρεβλή ζωή,

η κληρονομιά σου και το βιος σου χάθηκαν,
και άλλα μύρια έπονται, άγνωστα.

τα δάκρυα πότισαν τη γη,
και η αλήθεια πιο γυμνή προβάλει τώρα,

με δάκρυα και βροχή ξαναγεννιούνται
στην καμμένη γη τα δέντρα και οι αξίες