μέσα στα μάτια σου βλέπω το είδωλό μου,
είσαι της ύπαρξής μου ο καθρέπτης,
χάνεται στις προτιμήσεις το άρωμα,
σβήνει ο κολασμένος πόθος στην προστασία,
ξεχνιέται το πουλί
που στο κλουβί το κλείνεις
το σήμερα τρωει το αύριο
όταν τον πόνο αναβάλεις
είναι η συνουσία καταστροφή,
θέλει σφυρί καλέμι,
θέλει πούπουλο αλαφρύ,
και μια σταγόνα ...μέλι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου